 Bütün yol ve göç hikâyeleri, yalnızca geride bırakılan toprakların alışkanlıklarını değil, yeni keşfedilen toprağa alışma çabasını da içerisinde barındırır. Her yola çıkış, bir yıkma ve yeniden yapma fikridir aslında. Tam bir yol öyküsü olmasa da 'Babam, Romulus' (Romulus, My Father) artık 4. ve 5. kuşağını veren Avustralya'daki göçmen deneyiminin yansıması olarak nitelendirilebilecek bir film. Ahlak ve felsefe profesörü Raimon Gaita'nın aynı isimli biyografik kitabından Avustralyalı yönetmen Richard Roxburgh tarafından filme aktarılmış. Film, 1960'larda, Avustralya'nın Victorya yabani bölgesinde geçiyor. 2. Dünya Savaşı'ndan sonra Avustralya'ya göç etmiş olan Yugoslav Romulus (Eric Bana), karısı evi terk ettiği için oğlu Raimon'u (Kodi Smith-McPhee) bir başına büyüten güçlü bir karakter. Anne Christina (Franka Potente) ise daimi bir depresyonun içerisinde bir kadın. Romulus ve Christina'nın çekişmeli dünyasındaki uyumu sağlayan ise küçük Raimon... Babasını ve evi terk etmiş olmasına rağmen annesine karşı büyük bir sevgi besleyen; ama zamanla tanık oldukları ile annesinden uzak olmak isteyen küçük bir çocuğun gözünden aktarılıyor hikâye. Dingin mizacıyla Raimon (ve en nihayetinde film) en karmaşık anlarda bile umuda göz kırpıyor. |
